Blog van Sjanny - Verhuizen

1998
Na zeven jaar inschrijftijd hadden we eindelijk een woning toegewezen gekregen! We waren superblij, eindelijk van die flat af waar we woonden. Een huisje met een tuintje, onze wens! We moesten nog wel een tijdje wachten omdat er nogal wat dingen in de woning moesten gebeuren. Er hadden oudere mensen in gewoond en zij hadden niet altijd meegewerkt aan al het planmatig onderhoud van de woning. Vier maanden na de toewijzing kregen we eindelijk de sleutel.

Klussen
Vol goede moed begonnen we op de bovenverdieping de zes lagen behang eraf te halen. Hier en daar viel er een stuk stucwerk uit de muur. Ah, dat repareren we wel, dachten we. In de volgende kamer zal het wel beter zijn.

Helaas was het niet zoals we gehoopt hadden. Kamer voor kamer vielen er flinke stukken uit de muur. We waren nog erg jong en ik werkte in die tijd nog niet bij Casade, dus we dachten ‘Moeten we hiervoor nou de woningbouw bellen of lossen we het zelf op?’. In de woonkamer waren de muren zo slecht dat er niets van overbleef. Als je er een schroevendraaier in stak, zat je op de gemetselde tussenmuur met de buren. Toch maar bellen met Casade, toen nog Woningbouwvereniging Waalwijk.

Slecht nieuws
Het antwoord was helaas teleurstellend. De opzichter had vakantie en er was geen andere opzichter beschikbaar. Wij waren lichtelijk in paniek, hoe moet dat nou verder… De einddatum van de huur van de flat kwam in zicht! Op deze manier konden we niet verder met onze werkzaamheden. Die muren moesten eerst worden gerepareerd. We spraken met de buren. Zij woonden er ook nog maar net twee maanden. Ze vertelden ons dat ze precies hetzelfde probleem hadden gehad. Daarbij was er in onze woning ook nog bijna vier maanden gewerkt door de aannemer. Met de kennis van de woning ernaast, hadden wij verwacht dat dit probleem bekend was en al opgelost had kunnen worden. Toen werden we toch wel een beetje boos en drongen we aan op een vervangende opzichter. Die kwam gelukkig. Hij stak zijn autosleutel in de muur en stelde met die simpele handeling vast, dat de muren in de hele woning inderdaad verzand waren. Ze moesten helemaal hersteld worden. Er zou zo snel mogelijk een aannemer komen. Het ‘feest’ was compleet toen bleek dat de aannemer geen mensen beschikbaar had om het werk op korte termijn uit te voeren. Brabant vierde die week namelijk carnaval!

Uitdaging
Daar zaten we dan. Wat nu? Je kunt geen ijzer met handen breken. We moesten de flat uit, onze spullen ergens opslaan en tijdelijk bij familie op zolder gaan logeren. Het kostte een maand extra tijd voordat de aannemer het werk af kon ronden en wij weer verder konden met klussen. Een maand huur betalen en zelf bijna niets in de woning kunnen doen. Dat vonden wij wel zuur.

Lichtpuntje
Nadat alle werkzaamheden waren uitgevoerd stuurde we een klachtenbrief naar Woningbouwvereniging Waalwijk. We kregen een kort telefonisch gesprek met een medewerker die luisterde naar ons verhaal en excuses aanbood. We kregen daarnaast een tegemoetkoming voor het ongemak.

Fijn geholpen
Erop terug kijkend kunnen we zeggen “Het was niet leuk en het ging allemaal heel traag!’. We zijn wél goed gehoord en tegemoet gekomen. Daar moet je dan zelf ook wel achteraan blijven zitten. Aan het eind van de rit had de hele woning mooie nieuwe muren en konden wij er heel veel jaren fijn wonen.