Hiske had grote geldzorgen maar kwam daar bovenop

Geldzorgen komen vaker voor dan u denkt. Vaak blijven ze onzichtbaar: achter een glimlach, een druk leven of een mooi verhaal. Misschien herkent u het zelf wel: steeds vaker uw saldo checken of merken dat u post liever laat liggen. 

Pech

Hiske kent deze zorgen als geen ander. Ze werkte bij een bank, had een goed salaris. En toch had ze grote geldzorgen: “Omdat ik te weinig spaargeld had, kon ik onverwachte kosten bij de aankoop van mijn huis in 2012 moeilijk betalen,” vertelt ze. “Ik werd in 2014 door een ongeluk langdurig ziek. Toen werden mijn geldzorgen steeds groter. Wat begon als pech, groeide uit tot een groot probleem door stress en gebrek aan overzicht.”   

Keerpunt 

Bijna 8 jaar probeerde ze het alleen vol te houden. Tot een leidinggevende voorzichtig vroeg hoe het écht met haar ging. “Dat gesprek was een keerpunt,” zegt Hiske. “Het was moeilijk om mijn situatie onder ogen te zien, laat staan om hulp te vragen. Ik schaamde me. Want wie kreeg te zien wat een puinhoop mijn geldzaken waren geworden? Wat zouden anderen van me vinden? En ook: tot hoever bemoeien ze zich met mijn leven en mijn keuzes?” 

Toch zette ze na het gesprek met haar leidinggevende de stap naar hulp. Met steun van een Sociaal Fonds via haar werkgever en een vrijwilliger van Schuldhulpmaatje kreeg ze weer overzicht. Ze maakte afspraken over het aflossen van schulden, inzicht in uitgaven en het bijsturen hiervan en een plan voor de toekomst. “De stress viel langzaam van me af. Ik voelde weer grip.” 

De kracht van één vraag

Later hoorde Hiske van mensen in haar omgeving dat ze hadden gezien dat ze het moeilijk had. “Ze maakten zich zorgen, maar wisten niet wat ze ermee moesten.” Dat was moeilijk om te horen. “Terwijl de vraag ‘Hoe gaat het echt met je?’ of aangeven dat iemand het niet alleen hoeft te doen, soms al een heel groot verschil maakt. Zo vroeg een buurman ‘Hoe zit je er over 10 jaar bij? En hoe gaat het dan met je kinderen?’ “Die vraag maakte indruk. Ik leefde van dag tot dag en kon niet verder denken dan morgen. Hoe koop ik vandaag mijn boodschappen? Hoe kom ik morgen op mijn werk? Daar hield ik me mee bezig. Door zijn woorden voelde ik me gezien en het zette me aan het denken. Het bracht me dichter bij de stap naar hulp.” 

‘Doe je paard maar weg dan’ 

Hiske vertelt ook over de oordelen en haar angsten: “Ik wist dat de buitenwereld oordeelde. Ik had geldzorgen, maar ik had ook huisdieren. Waaronder Sterre, mijn paard dat ik al vanaf mijn zestiende heb. Mensen zeiden: ‘Doe dat paard dan weg.’ Maar als je grote zorgen hebt, kan een huisdier of een hobby je juist op de been houden. Voor mij was dat Sterre. Door het oordeel durfde ik lang niet aan te kloppen bij anderen. Toen ik de stap zette om die hulp wél te zoeken, heb ik jarenlang keuzes moeten maken, op elke uitgave moeten letten. Ik heb ook huisdieren herplaatst. Maar dit paard heeft mijn traject van het overwinnen van schulden overleefd. Daar ben ik trots op! Het is inmiddels een stokoud beestje, maar een dierbaar maatje.” 

Eindelijk schuldenvrij 

Hiske zegde haar baan bij de bank op en zet haar ervaring nu in om anderen te helpen. Sinds vier jaar werkt ze bij Geldfit, waar ze bedrijven adviseert hoe zij het op orde houden van geldzaken en het oplossen van geldzorgen bij klanten en werknemers bespreekbaar kunnen maken. Zodat mensen van daaruit hulp krijgen bij hun geldzaken. Sinds een paar maanden is ze -eindelijk- schuldenvrij.  
Hiske: “Het bespreekbaar maken van vermoedelijke geldzorgen is spannend, maar kan enorm waardevol zijn. Hoe eerder iemand hulp krijgt, hoe groter de kans dat problemen niet verder oplopen. Dat gun ik anderen: dat ene gesprek dat het verschil maakt.”